Moneyball (2011)

   Ταινίες που βασίζονται σε πραγματική ιστορία, σε περιβάλλον αθλητικό και ειδικά σε αθλήματα όπως rugby και baseball συνήθως μοιάζουν πολύ μεταξύ τους και υπάρχουν αρκετές. Το moneyball όμως ξεχωρίζει και οι λόγοι είναι αρκετοί. Ο σκηνοθέτης και οι screenplayers είναι οι βασικοί υπέυθυνοι που προτίμησαν μία γήινη προσέγγιση της ιστορίας. Σε ανάλογες περιπτώσεις αν και based on true story αυτό που παρακολουθείς μοιάζει λίγο ως πολύ εξωπραγματικό. Ο Brad Pitt επικουρεί κι αυτός σ΄αυτή την προσπάθεια δείχνοντας πιο ώριμος από ποτέ καθώς κι ο Jonah Hill που ήταν μια ευχάριστη έκπληξη. Σαν γενική εικόνα, έχουμε ένα φιλμ που δεν εντυπωσιάζει απαραίτητα αν και ευχάριστο στην παρακολούθηση. Κυρίως, όμως, έχουμε μια ματιά διαφορετική πάνω στον κόσμο του αθλητισμού, πιο αληθινή και πιο ειλικρινής, στο θέμα του ότι ο αθλητισμός διέπεται πλέον καθαρά από όρους μαθηματικούς και οικονομικούς.

Βαθμολογια: (3 /5)

Megamind (2010)

 Άλλο ένα κινούμενο σχέδιο με υπερήρωες, μάχη καλού-κακού κ.λ.π. Πως να τα αρνηθείς όμως όταν είναι τόσο ψυχαγωγικά. Έχει πλάκα και όχι μόνο για τα μικρά παιδάκια, μπορούν εύκολα να περάσουν καλά και οι μεγαλύτεροι. Νοηματικά αυτό που θέλει να πει είναι ότι κανείς δε γενιέται κακός (ή καλός), τα πάντα είναι συνάρτηση διαφόρων παραγόντων, κυρίως κοινωνικών.

  Δεν επιμένει βέβαια πολύ σ'αυτό, όσο στο να ψυχαγωγίσει το κοινό του αλλά αυτό δε νομίζω ότι ενοχλεί και κανένα. Σε κάποια σημεία καταφεύγει σε σεναριακές ευκολίες αλλά σε κάποια άλλα είναι ευρηματικό. Αν δεν έχετε πολλές απαιτήσεις αλλά θέλετε κάτι ανάλαφρο, ίσως το Megamind να είναι η απάντηση.

Βοθμολογία: (2.5 /5)

Melancholia (2011)

 Το πρώτο δεκάλεπτο είναι ένα οπτικό ποίημα με στίχους πίνακες ζωγραφικής. Ο Trier κινηματογραφεί με πολύ στυλ και υψηλή αισθητική, όχι μόνο την εισαγωγή που είναι κάτι που υποκλίνεσαι, αλλά και την υπόλοιπη ταινία. Δεν κάνει ένα ακόμα Dogville ή έναν Αντίχριστο αλλά κάνει ακόμα μια μεγάλη ταινία.

Ο Δανός έχει κατάθλιψη και προσπαθεί να την περάσει στον κόσμο. Ασπάζεται τη θεωρία των βουδιστών και του Πλάτωνα ως προς την ύλη και θεωρεί ότι η γη μας έχει εγκλωβίσει. Φωνάζει ότι όλα είναι μάταια: οι γάμοι και οι δεξιώσεις, ο επιχειρηματίας και τα κέρδη του, τα υπερπολυτελή και γιγάντια σπίτια ( λίγο πριν το τέλος επιλέγουν τη "μαγική σπηλιά").
  Κάπου το χάνει σε κάποια σημεία αλλά δεν παύει να είνια μια σημαντικότατη ταινία από ένα δημιουργό που πάντα θα κοιτάμε με πολύ ενδιαφέρον.

Βαθμολογία:   (3,5 /5)